Nasze smyki

Czy dźwięk można tylko usłyszeć, czy da się go także zobaczyć? 

Na to pytanie postanowiły odpowiedzieć dzieci z grupy OB podczas prostego, ale bardzo ciekawego eksperymentu naukowego. Poprzez zabawę i obserwację mogły przekonać się, że dźwięk to nie tylko to, co słyszą nasze uszy – to także drgania, które można dostrzec na własne oczy.

Do doświadczenia przygotowaliśmy: metalową patelnię lub miskę, folię aluminiową, gumkę recepturkę, drewnianą łyżkę oraz drobne ziarenka (np. ryż, kaszę lub mak).Najpierw dzieci naciągnęły folię aluminiową na dno naczynia tak, aby była dobrze napięta – jak membrana bębenka. Została ona przymocowana gumką recepturką. Następnie na powierzchni folii rozsypaliśmy niewielką ilość ziarenek. Gdy wszystko było gotowe, jedno z dzieci uderzało drewnianą łyżką w patelnię, a pozostali uważnie obserwowali, co stanie się z ziarnami.

Już pierwsze uderzenie wywołało ogromne zdziwienie. Ziarenka zaczęły podskakiwać i przemieszczać się po folii! Każde kolejne stuknięcie powodowało ich drganie. Głośniejsze uderzenia sprawiały, że poruszały się mocniej, a cichsze – delikatniej. Dzieci szybko doszły do wniosku, że to właśnie dźwięk wprawia je w ruch.

Jak to działa?
Dźwięk powstaje dzięki drganiom. Kiedy uderzamy w patelnię, zaczyna ona wibrować. Drgania przenoszą się na powietrze, a następnie na folię aluminiową. Foliowa membrana także zaczyna drgać, poruszając ziarenka. W ten sposób możemy „zobaczyć” fale dźwiękowe.

Eksperyment nie tylko wzbudził ogromne zainteresowanie, ale także rozwinął dziecięcą ciekawość świata. Uczestnicy uczyli się obserwacji, wyciągania wniosków i współpracy. To doskonały przykład na to, że nauka może być fascynującą zabawą. Okazało się więc, że odpowiedź brzmi: tak – dźwięk można zobaczyć! Wystarczy prosty pomysł, kilka przedmiotów i odrobina dziecięcej ciekawości.

 

Katarzyna Rojek