W świecie, który każdego dnia przyspiesza, coraz rzadziej mamy okazję naprawdę się zatrzymać. Coraz trudniej znaleźć przestrzeń na uważną rozmowę, spojrzenie drugiemu człowiekowi w oczy i wysłuchanie jego historii bez pośpiechu. Tym bardziej wyjątkowe było międzypokoleniowe spotkanie seniorów i uczniów naszej szkoły, które odbyło się 15 czerwca 2026 roku w ramach warsztatów projektu „Szkoła Międzypokoleniowa”, poświęconych korzystaniu z nowoczesnych technologii.
Do udziału w projekcie zaprosiliśmy seniorów z Dziennego Domu „Senior+” w Olecku.
Warsztaty rozpoczęły się od serdecznego powitania gości przez panią Iwonę Narkiewicz-Bielską, dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 2 im. Mikołaja Kopernika w Olecku, która przedstawiła założenia projektu.
Projekt „Szkoła Międzypokoleniowa” to inicjatywa realizowana przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową – Państwowy Instytut Badawczy, działający w imieniu Ministra Cyfryzacji. Jego celem jest otwarcie szkół na zajęcia z udziałem seniorów oraz stworzenie warunków sprzyjających integracji międzypokoleniowej.
Następnie głos zabrał pan Wiesław Bukpaś, lider projektu, który omówił najczęściej występujące zagrożenia związane z oszustwami i próbami wyłudzeń. Seniorzy dowiedzieli się, jak rozpoznawać podejrzane telefony i wiadomości oraz jak chronić swoje dane osobowe i oszczędności przed cyberprzestępcami. Uczestnicy warsztatów doskonalili również praktyczne umiejętności związane z korzystaniem z poczty Gmail, wysyłaniem i odbieraniem wiadomości z załącznikami (np. e-rachunków za prąd) oraz wykorzystywaniem narzędzi dostępnych w przestrzeni Google Workspace, takich jak Google Meet. Kolejnym ważnym elementem spotkania było poznanie zasad tworzenia silnych haseł, korzystania z zabezpieczeń urządzeń oraz stosowania programów antywirusowych. Prelekcja spotkała się z dużym zainteresowaniem uczestników i stała się okazją do zadawania pytań dotyczących bezpieczeństwa zarówno w sieci, jak i poza nią, a także do wymiany doświadczeń.
Bardzo ważnym punktem warsztatów były zajęcia integracyjne przeprowadzone przez panią Karolinę Rynkun, pedagoga szkolnego. Choć tematem przewodnim były nowe technologie, szybko okazało się, że najważniejsze nie będą komputery, telefony czy internet. W centrum znalazł się człowiek – jego doświadczenia, emocje, wspomnienia oraz potrzeba bycia blisko drugiego człowieka.
Spotkanie rozpoczęło się od prostego zadania – przygotowania imiennych identyfikatorów. Uczniowie z ogromną życzliwością pomagali seniorom zapisywać i przypinać karteczki z imionami. Był to niewielki gest, ale właśnie takie gesty najczęściej budują relacje. W tej krótkiej chwili można było dostrzec coś bardzo ważnego – naturalną gotowość do pomagania, cierpliwość i wzajemny szacunek. Zanim padły pierwsze słowa, między uczestnikami zaczęły powstawać pierwsze mosty.
Kolejnym etapem było ćwiczenie, które pozwoliło uczestnikom zatrzymać się na chwilę i opowiedzieć o sobie. Szczególne miejsce zajęła praca z kartami Dixit. Każdy wybierał ilustrację, która w jakiś sposób opowiadała o nim samym. Jedna karta przywoływała wspomnienia z dzieciństwa, inna mówiła o marzeniach, jeszcze inna o nadziei, rodzinie lub ważnych życiowych doświadczeniach.
Wypowiedzi rozpoczynające się od słów: „Ta karta jest trochę o mnie, ponieważ…” stworzyły przestrzeń pełną autentyczności i uważności. Nie było oceniania ani pośpiechu. Była za to ciekawość drugiego człowieka i gotowość do słuchania. Seniorzy dzielili się historiami niosącymi mądrość wielu przeżytych lat. Młodzi ludzie opowiadali o swoich pasjach, planach i marzeniach. W tych rozmowach wyraźnie wybrzmiewało, że każdy człowiek, niezależnie od wieku, potrzebuje być zauważony, wysłuchany, zrozumiany i zaakceptowany.
W dalszej części spotkania uczestnicy mieli okazję poznać możliwości współczesnych technologii, aplikacji mobilnych oraz narzędzi opartych na sztucznej inteligencji. Seniorzy dowiedzieli się, jak bezpiecznie korzystać ze smartfonów, wyszukiwać informacje w internecie, komunikować się z bliskimi za pomocą popularnych komunikatorów oraz wykorzystywać aplikacje ułatwiające codzienne funkcjonowanie i zapewniające rozrywkę. Uczestnicy mogli samodzielnie przetestować wybrane rozwiązania i przekonać się, jak nowoczesne technologie mogą wspierać ich w codziennym życiu.
Niezwykle ważną rolę podczas warsztatów odegrali uczniowie klasy 7A naszej szkoły, którzy wraz z panią Małgorzatą Żabicką-Bojar aktywnie pomagali seniorom w obsłudze urządzeń i aplikacji. Dzięki ich zaangażowaniu każdy uczestnik mógł liczyć na indywidualne wsparcie oraz odpowiedzi na nurtujące pytania. Wspólna praca stała się również doskonałą okazją do integracji międzypokoleniowej, budowania relacji oraz wymiany doświadczeń.
Najbardziej poruszającym momentem spotkania było jednak ćwiczenie podsumowujące. Uczestnicy losowali zdania i spontanicznie je kończyli. Seniorzy dzielili się refleksjami rozpoczynającymi się od słów: „Z wiekiem nauczyłem się, że…”, „Najważniejsze w życiu jest dla mnie…” czy „Świat byłby trochę lepszy, gdyby…”. Młodzież odpowiadała między innymi na pytania: „Marzę o świecie, w którym…”, „Jedna rzecz, której chciałbym nauczyć się od seniorów, to…” oraz „To spotkanie pokazało mi, że…”.
Takie spotkania mają ogromne znaczenie. Budują poczucie wspólnoty, wzmacniają empatię i pomagają przełamywać stereotypy. Pozwalają dostrzec człowieka tam, gdzie wcześniej widzieliśmy jedynie przedstawiciela określonego pokolenia. Seniorzy odkrywają, że współczesna młodzież jest wrażliwa, mądra i pełna wartości. Młodzi ludzie przekonują się natomiast, że za siwymi włosami kryją się niezwykłe historie, bogate doświadczenie i życiowa mądrość.
Dziękujemy wszystkim seniorom za aktywny udział, a uczniom za pomoc, cierpliwość i zaangażowanie. Mamy nadzieję, że zdobyta wiedza zachęci uczestników do dalszego odkrywania świata nowych technologii i bezpiecznego korzystania z ich możliwości.
I właśnie taki most udało nam się wspólnie zbudować.
Karolina Truchan, Marta Kamińska, Małgorzata Żabicka-Bojar, Renata Kołdys,
Ariel Tusznio, Diana Zawistowska, Wiesław Bukpaś
